Κότσι ή Βλαισός μέγας δάκτυλος των παιδιών & εφήβων.

image

Κότσι ή Βλαισός μέγας δάκτυλος των παιδιών & εφήβων.

Ο βλαισός μέγας δάκτυλος είναι η συχνότερη παραμόρφωση του ποδιού στους ενήλικες κι εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες μεταξύ 50 & 70 ετών. Η πάθηση όμως δεν αποτελεί αποκλειστικότητα των ενηλίκων αλλά μπορεί να εμφανιστεί και στα παιδιά.

Βλαισός μέγας δάκτυλος (κότσι) των παιδιών & των εφήβων.

Ο βλαισός μέγας δάκτυλος είναι η συχνότερη παραμόρφωση του ποδιού στους ενήλικες κι εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες μεταξύ 50 & 70 ετών.
Η πάθηση όμως δεν αποτελεί αποκλειστικότητα των ενηλίκων αλλά μπορεί να εμφανιστεί και στα παιδιά. Κι εδώ αναφέρεται κληρονομική προδιάθεση αλλά υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο στην εμφάνιση του βλαισού μέγα δακτύλου. Τέτοιοι είναι η συχνή χρήση στενών υποδημάτων και η παρουσία βλαισοπλατυποδίας (συνήθως εύκαμπτης, η οποία είναι συχνή στην παιδική ηλικία). Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι παιδιά, κυρίως κορίτσια, με μεγάλου βαθμού σκολίωση, παρουσιάζουν βλαισό μέγα δάκτυλο.


Μαζί με τη βλαισότητα του μεγάλου δακτύλου στο πόδι, παρατηρείται και διόγκωση της κεφαλής του πρώτου μεταταρσίου, το οποίο κάνει ραιβότητα, δηλαδή έχει κλίση προς τα μέσα.


Πολλές φορές όμως, το μεγάλο δάκτυλο δεν παρουσιάζει παθολογική κλίση προς τα έξω (βλαισότητα) και απλά υπάρχει μια διόγκωση της κεφαλής του πρώτου μεταταρσίου χωρίς να έχει ούτε αυτό κλίση ραιβότητας. Αυτό οι γονείς όταν το βλέπουν στα παιδιά τους το αποκαλούν «κότσι» και συχνά ανησυχούν.

 



Εικ. Πτώση της ποδικής καμάρας & βλαισότητα της πτέρνας.

 

Αυτό που είναι σημαντικό είναι η κλινική εικόνα του παιδιού. Εάν δεν υπάρχει πόνος, τότε δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Το «κότσι» αυτό δημιουργείται επειδή το πόδι πιέζεται μέσα στο υπόδημα λόγω της πλατυποδίας και συχνά δημιουργείται τοπικά εικόνα θυλακίτιδας.
Στις μικρές ηλικίες είναι καλό να αποφεύγεται η χειρουργική θεραπεία του βλαισού μέγα δακτύλου επειδή είναι μεγάλη η πιθανότητα υποτροπής. Εάν το χειρουργείο δεν μπορεί να αποφευχθεί, καλό είναι να γίνεται με το πέρας της ολοκλήρωσης της ανάπτυξης. Μέχρι τότε, εάν το παιδί δυσκολεύεται στην καθημερινότητά του, θα πρέπει να αντιμετωπίσει την κατάσταση με συντηρητικά μέσα, όπως άνετα υποδήματα και ανατομικούς/ορθωτικούς πάτους. Το πελματογράφημα σε αυτήν την περίπτωση θα βοηθήσει να καθοριστούν οι πελματιαίες πιέσεις του ποδιού και να γίνει χρήση του σωστού πάτου σε περίπτωση που το παιδί δεν ανακουφίζεται με το υπόδημά του.