υαλουρονικό οξύ και οστεοαρθρίτιδα γόνατος

image

υαλουρονικό οξύ και οστεοαρθρίτιδα γόνατος

Η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος είναι μία από τις συχνότερες παθήσεις του γενικού πληθυσμού. Μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Ένας από τους  συχνότερους είναι η έντονη και συνεχής καταπόνηση του γόνατος λόγω επαγγέλματος.

Τα επαγγέλματα που ενοχοποιούνται για κάτι τέτοιο, σύμφωνα με έρευνες που πραγματοποιήθηκαν από διάφορα αρμόδια κέντρα και ινστιτούτα, είναι τα χειρονακτικά επαγγέλματα και οι υπηρεσίες που περιλαμβάνουν άρση μεγάλων βαρών, συχνή ανάβαση, παρατεταμένη παραμονή πάνω στα γόνατα ενώ είναι λυγισμένα, βαθύ κάθισμα και ορθοστασία. Επομένως, μπορούν να θεωρηθούν υποψήφιοι για εμφάνιση οστεοαρθρίτιδας οι αγρότες, οι οικοδόμοι, οι υδραυλικοί και οι καθαριστές.

Οστεοαρθρίτιδα παρουσιάζουν πολύ συχνά και οι γυναίκες της μέσης και τρίτης ηλικίας, λόγω κληρονομικότητας, οστεοπόρωσης και ρευματοπάθειας.

Η εμφάνιση της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος σημαίνει ότι έχει ήδη ξεκινήσει ο εκφυλισμός της άρθρωσης. Αυτή η κατάσταση προκαλεί πόνο είτε με τις κινήσεις είτε όχι, πρήξιμο, μερικές φορές φλεγμονή και μπορεί ακόμα να παρατηρηθεί το λεγόμενο block γόνατος όταν η βλάβη μέσα στην άρθρωση και τα ανατομικά της στοιχεία είναι μεγάλου βαθμού.

 

Πώς μπορεί λοιπόν να αντιμετωπιστεί η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος? Είναι απαραίτητο το χειρουργείο ή ο ασθενής έχει την επιλογή της συντηρητικής θεραπείας;

Η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος μπορεί να ταξινομηθεί ανάλογα με τη βαρύτητά της. Αυτή η κατηγοριοποίηση της πάθησης γίνεται πάντα λαμβάνοντας υπόψη τρία πράγματα: την κλινική εικόνα του ασθενούς κατά τη διάρκεια της εξέτασης, το ατομικό ιστορικό του και τον απεικονιστικό έλεγχο (ακτινογραφίες, μαγνητική τομογραφία) στον οποίο αυτός έχει υποβληθεί.

Η βαριές περιπτώσεις, στις οποίες ο πόνος είναι συνεχής κατά τη διάρκεια του 24ώρου σε συνδυασμό με την απώλεια της φυσιολογικής κίνησης της άρθρωσης, συνήθως χρειάζονται χειρουργική αποκατάσταση.

Υπάρχουν όμως και οι ελαφριές περιπτώσεις, στις οποίες ο ασθενής δεν εμφανίζει σοβαρά λειτουργικά προβλήματα και ο πόνος του μειώνεται με τη λήψη αναλγητικής/αντιφλεγμονώδους αγωγής. Τα τελευταία χρόνια βρίσκουν εφαρμογή οι βιολογικές θεραπείες με το ΡRP και το Υαλουρονικό Οξύ.  Η θεραπεία αυτή είναι πολύ σημαντική για περιπτώσεις χονδροπάθειας και οστεοαρθρίτιδας μέτριου βαθμού και γίνεται εύκολα και γρήγορα στο ιατρείο. Ο θεράπων ιατρός λαμβάνει περιφερικό φλεβικό αίμα από τον ασθενή, το φυγοκεντρεί με σκοπό το διαχωρισμό ερυθροκυττάρων και πλάσματος με αιμοπετάλια και τέλος γίνεται η έγχυση στην πάσχουσα άρθρωση. Το ΡRP δημιουργεί τις συνθήκες για αναγέννηση των περιοχών της άρθρωσης που έχουν υποστεί βλάβη από την αρθρίτιδα. Αυτό επιτυγχάνεται με τους αυξητικούς παράγοντες που έχουν μέσα τους τα αιμοπετάλια. Το αποτέλεσμα είναι η ελάττωση του πόνου ή και η πλήρης εξαφάνισή του. Σε αυτό παίζουν μεγάλο ρόλο το στάδιο της οστεοαρθρίτιδας, η ηλικία του ασθενούς και η φυσική του κατάσταση.

Το υαλουρονικό οξύ είναι και αυτό ένας τρόπος της καταπολέμησης της οστεοαρθρίτιδας του γόνατος και όχι μόνο (βλέπε χονδροπάθειες, τενοντοπάθειες, παθήσεις του ώμου, τενοντοπάθειες).

 prp

Το υαλουρονικό οξύ είναι μία παχύρευστη ουσία η οποία, υπό φυσιολογικές συνθήκες, βρίσκεται μέσα στις αρθρώσεις μας με σκοπό να «θρέφει» & να προστατεύει τον αρθρικό χόνδρο. Ταυτόχρονα δρα ως λιπαντικό και ως μέσο απορρόφησης των κραδασμών και του βάρους που δέχονται οι αρθρικές επιφάνειες εξαλείφοντας έτσι τις τριβές ανάμεσα στα ενδοαρθρικά ανατομικά στοιχεία, όπως οι μηνίσκοι, ο χόνδρος, οι τένοντες, οι σύνδεσμοι κλπ).
Όταν ο ασθενής πάσχει από οστεοαρθρίτιδα, η άρθρωση έχει έλλειψη σε υαλουρονικό οξύ, οπότε οι τριβές είναι ισχυρότερες και προκαλούν βλάβη στα ενδοαρθρικά στοιχεία. Επομένως, η θεραπεία με υαλουρονικό οξύ μπορεί να βοηθήσει σε μεγάλο βαθμό τον ασθενή σε σημείο που να μπορεί αυτός να καθυστερήσει ή ακόμη και να αποφύγει το χειρουργείο (ανάλογα πάντα και με το στάδιο της χονδροπάθειας ή οστεοαρθρίτιδας).
Οι ενέσεις υαλουρονικού οξέως, πέρα από τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και σε άλλες παθήσεις λόγω της λιπαντικής κι ενυδατικής τους δράσης.